Baba Polis'in Hikayesi - Babalar Günü İçin Babama
Yıl 1980-1983. Yer Kuşadası.
İhtilal olmuş. Askerin polisin kral olduğu dönemler.
Babam Kuşadası'nda deniz gümrüğünde polis memuru.
Turizmin gelişmeye başladığı yıllar. Dev Yunan gemilerinin biri geliyor biri gidiyor. Kuşadası turist kaynıyor. Otellere yabancı viskiler ve sigaralar lazım ama yasak.
İhtilal yıllarındasın, Kuşadası'ndasın, Polissin ve Gümrüktesin.
Biraz görmezden gelsen, hani şu kaçak viskilere, kaçak sigaralara biraz müsaade etsen ihya olacaksın.
Ama diyorsun ki
- 'Benim çocuklarımın kursağından haram lokma geçmeyecek. Devlet bana maaşımı veriyor, hainlik etmem.'
O yıllarda ben ilkokula gidiyorum.
Kirada oturduğumuz evin karşısında oduncu var. Odunların işe yaramayan kabuklarını seleye doldurup eve getiriyoruz ki odun-kömürden tasarruf edip onları yakalım.
Garajın orada bizim bakkal var. Veresiye defterine yazdırıp alıyoruz. Pazara akşam çıkıyoruz ki akşam pazarı fiyatlar düşsün.
Okula giderken giydiğim 2 tane pantolonum var. Annem, devletin verdiği polis kumaşından iki pantolon da bana dikmiş onları giyiyorum.
İhtilal yılları, asker-polis kral, yer Kuşadası, görev Gümrük Polisi.
Biraz göz yumsa, biraz görmezden gelse, değil kirada oturmak, Kuşadası'nda villa almak iş değil.
Ama orada dürüst bir polis var. Ne rüşvet yiyor ne de yediriyor. İlle de 'haram lokma geçmeyecek benim çocuklarımın boğazından.'
Kaçakcı bundan rahatsız, meslekteki rüşvetçi hainler rahatsız.
Emekliliğine 2 yıl kalmış bu polisi alıyorlar oradaki görevinden. Adana Karataş'a gönderiyorlar. Çünkü O oradayken onlara rahat yok.
Adana Karataş'ta karakol amiri.
Karakola düşene dövmüyor sövmüyor. Nasihat ediyor babacan tavırlarıyla.
Lakabı 'Baba Polis'e çıkıyor kısa zamanda.
İşte o benim BABAM.
Babalar günün kutlu olsun sevgili babacığım. Bugün hem kendimiz hem evlatlarımız sağlıklı, mutlu ve başarılıysa eminim 'çocuklarımın kursağından haram lokma geçmeyecek' demenin büyük payı var.
*Ek: Baba Polis'i 25 Aralık 2021'de kaybettik. Mekanın cennet olsun babacım. Bu yazıyı o hayattayken 2014 yılında yazmıştım. Okuyunca çok mutlu olmuş. Ne mutlu bana ki hayattayken nasip oldu.